Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2010

Να διεκδικήσουμε την ζωή μας!

Τέσσερεις φορές σ' ένα εξάμηνο κατέβηκαν φέτος οι έμποροι στους δρόμους.
Στη φωτό ο Παναγιώτης Δούμας με τον πρόεδρο του Εμπορικού Συλλόγου
Παναγή Καρέλλα, στην πρώτη οργανωμένη πορεία κατά του Παρεμπορίου
στο κέντρο της Αθήνας.


Συνέντευξη του Παναγιώτη Δούμα στην εφημερίδα «Ελεύθερος Κόσμος»


Τι το ιδιαίτερο έχουν για σένα αυτές οι εκλογές;

Αρκετά πράγματα, και σε πολιτικό, αλλά και σε προσωπικό επίπεδο. Σε πολιτικό επίπεδο είναι μία ιστορική συγκυρία για την χώρα μας. Η ίδια η Αριστερά, που κυριάρχησε τα τελευταία 35 χρόνια, μιλά για το τέλος της Μεταπολίτευσης, ενώ ο δικομματισμός διεμβολίζεται -εκ των έσω προς το παρόν- όσο ποτέ άλλοτε. Ας μην ξεχνάμε ότι ο νέος θεσμός της Περιφέρειας κρύβει πολύ ενισχυμένες εξουσίες σε σχέση με αυτές των νομαρχών στο παρελθόν και γι’ αυτό οι εκλογές αυτές έχουν και πολύ πιο έντονο πολιτικό χαρακτήρα.

Σε προσωπικό επίπεδο;

Προσωπικά, αν και έχω πολιτευθεί αρκετές φορές, και ως υποψήφιος βουλευτής και ευρωβουλευτής και ως υποψήφιος δημοτικός ή νομαρχιακός σύμβουλος, είναι η πρώτη φορά που συμμετέχω έχοντας να προβάλλω πέραν της συλλογικής δράσεως του χώρου και του κόμματος που ανήκω, την προσωπική μου δράση. Έχω, αν θέλεις, κάτι παραπάνω να πω στον κόσμο, για να τον πείσω ότι αξίζει να εμπιστευθεί προσωπικά τον Παναγιώτη Δούμα με την ψήφο του.

Θέλεις δηλαδή να εξαργυρώσεις εκλογικά την πολιτική σου δράση;

Δεν θα το ‘λεγα έτσι. Άλλωστε, όταν κάνω κάτι, δεν το κάνω έχοντας στο μυαλό μου τις εκλογές, αλλά επειδή θεωρώ ότι είναι αυτό που πρέπει. Θεωρώ απλά ότι μέσα από την θέση του περιφερειακού συμβούλου θα μπορέσω να προσφέρω ακόμη περισσότερα και σ’ ένα άλλο επίπεδο.

Και ποια είναι αυτά τα πράγματα, που θεωρείς ότι μπορεί να κάνουν τους ψηφοφόρους να σ’ εμπιστευθούν;

Είναι αυτά που με κάνουν να νιώθω περήφανος. Το πρώτο είναι τα όσα κατάφερα μαζί με όλους εσάς στον «Ελεύθερο Κόσμο» σε σχέση με την κατάδειξη της υποθέσεως της παράνομης φιλοξενίας του Indymedia στο Πολυτεχνείο. Λίγοι το ξέρουν, όμως όλη η προεργασία για να φτάσει το θέμα στην Βουλή και εν συνεχεία στην Δικαιοσύνη, με την ποινική δίωξη κατά των πρυτάνεων του ΕΜΠ, έγινε εδώ, στον «Ελεύθερο Κόσμο», ύστερα από πολύ ψάξιμο, πολύ διάβασμα και πολύ γράψιμο. Οπλίσαμε ουσιαστικά τους πολιτικούς μας, αλλά και την Δικαιοσύνη με σημαντικό υλικό, ενώ αναγκάσαμε και τον ΟΤΕ να κινήσει νομικές διαδικασίες κατά του ΕΔΕΤ και του ΕΜΠ. Ε, γι’ αυτό μπορώ να είμαι περήφανος.

Ναι, όμως το Indymedia εξακολουθεί να λειτουργεί, ενώ οι πρυτάνεις είναι ελεύθεροι...

Σίγουρα, και δεν περίμενα κάτι διαφορετικό, εφόσον η Δικαιοσύνη ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από την κυβέρνηση. Όμως όλοι ξέρουν πια, ότι το Indymedia δεν είναι απλά μια πρωτοβουλία ενημέρωσης κάποιων ατίθασων φοιτητών, αλλά ένα εργαλείο της Αριστεράς για να δημιουργεί κοινωνικές ταραχές όποτε την συμφέρει και να στοχοποιεί όσους την ενοχλούν. Η οικογένειά μου βρισκόταν υπό αστυνομική προστασία -τύποις τουλάχιστον- για αρκετούς μήνες, λόγω της «επικήρυξής» μου μέσα από αυτό.

Η δράση σου κατά του παρεμπορίου δεν σε κάνει περήφανο;

Και φυσικά με κάνει. Είναι το επόμενο που θα έλεγα. Μέσα απ’ αυτήν την δράση, κατά την οποία παίξαμε με την φωτιά, ρισκάραμε ακόμη και τις ζωές μας, πετύχαμε την ανάδειξη του προβλήματος του παρεμπορίου, τον περιορισμό του φαινομένου στο Εμπορικό Τρίγωνο Αθηνών, την ανάπτυξη αντίστοιχων δράσεων σε άλλες περιοχές και την κλήση σε απολογία από τον ανακριτή του Δημάρχου Αθηναίων. Σήμερα δε, όλοι οι υποψήφιοι δήμαρχοι, ακόμη και της Αριστεράς, έχουν το παρεμπόριο στην ατζέντα τους. Δεν είναι και λίγα όλα αυτά. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι αυτή η ιστορία ήταν το εφαλτήριο μίας αλυσίδας γεγονότων, σε ότι αφορά τον εμπορικό συνδικαλισμό.

Υπήρχαν κι άλλα γεγονότα;

Χρόνια τώρα, ως έμπορος-συνδικαλιστής, πίστευα ότι εάν οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες δεν προβούν σε πεζοδρομιακή δράση δεν πρόκειται ποτέ να τους δώσει κανένας σημασία. Νιώθω περήφανος, διότι με αφετηρία το 2006, όταν ξεσήκωσα τους συναδέλφους μου ενάντια στις αδιάκοπες πορείες και διαδηλώσεις και εν συνεχεία με το «Παρεμπόριο Stop!» φτάσαμε σε σύγκρουση με το ΠΑΜΕ στον Πειραιά, όταν κατεβήκαμε 150 άτομα στο λιμάνι για να σταματήσουμε την κατάληψή του από τους κομμουνιστές. Θεωρώ ότι το να κατεβάσεις έμπορο στο πεζοδρόμιο, είναι από τα πιο δύσκολα πράγματα, αφού πρόκειται για την πιο συντηρητική ίσως επαγγελματική τάξη και το ότι αυτό συνέβη 4 φορές μέσα σε ένα εξάμηνο, με κάνει ιδιαίτερα περήφανο.

Ποιο θα είναι το μήνυμα αυτών των εκλογών;

Το μήνυμα αυτών των εκλογών δεν το στέλνουν τα κόμματα, όσο κομματικοποιημένες κι αν είναι. Το μήνυμα το στέλνουν οι αυτοοργανωνόμενες τοπικές κοινωνίες, των οποίων η ζωή δοκιμάζεται άγρια. Η τράπουλα ξανα-ανακατεύεται μετά από 35 χρόνια. Η πολιτική αρχίζει δειλά-δειλά να «απο-ποδοσφαιροποιείται». Στα επόμενα χρόνια θεωρώ ότι θα προκύψουν σχήματα, που ποτέ δεν τα φανταζόμαστε κι όλα αυτά σ’ ένα περιβάλλον οξύ και επικίνδυνο. Είναι ευκαιρία για όλους μας να διεκδικήσουμε την ζωή μας, την ζωή που κτίσαμε με κόπους, καθώς και εκείνη των παιδιών μας. Αυτό είναι και το προσωπικό μου σύνθημα: Πάρε πίσω την ζωή σου!

Η συνέντευξη δόθηκε στον Χριστόφορο Πετρίδη και δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 24ης Οκτωβρίου 2010 της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Γιατί αφήσατε τον Γεωργιάδη να βάλει Αλβανό στο ψηφοδέλτιό του; Τώρα τι θα βγούμε να λέμε εμείς;

Παναγιώτης Δούμας είπε...

Πού τον είδατε τον Αλβανό κύριε;
Για διαβάστε εδώ:

http://www.elkosmos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=5895:2010-11-04-15-30-11&catid=89:2008-10-10-10-48-18&Itemid=281

Τηλεοπτικές παρουσίες

Αναγνώστες

Από το Blogger.

Ποιο είναι το πρώτο προς επίλυση πρόβλημα στην Αττική;