Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010

Παρεμπόριο


Στην χώρα μας δεν έχει γίνει ακριβής εκτίμηση του κύκλου εργασιών του παρεμπορίου – λαθρεμπορίου. Και πώς άλλωστε να γίνει αυτό όταν το παράνομο εμπόριο από την γραμμή παραγωγής της πλειονότητος των προϊόντων του μέχρι τα χέρια του καταναλωτή παρακάμπτει κάθε ελεγκτικό μηχανισμό; Οι εκτιμήσεις μπορούν μόνο σε εικασίες να βασισθούν και μιλούν για δεκάδες δισεκατομμυρίων ευρώ.

Αντίστοιχα εκτιμάται ότι στην περιφέρεια της Αθήνας μόνον δραστηριοποιούνται περί τις 70.000 παράνομοι μικροπωλητές, ασιατικής και αφρικανικής καταγωγής κυρίως, οι οποίοι προμηθεύονται τα εμπορεύματά τους από μεγάλες αποθήκες κινεζικών οι περισσότερες συμφερόντων, χωρίς να λείπουν και εκείνες που ανήκουν σε συμπατριώτες μας.

Τα εμπορεύματα του παρανόμου εμπορίου φθάνουν στην χώρα μας είτε ως κοινοτικά από χώρες όπως η Ιταλία, με αποτέλεσμα να με μην εμπίπτουν σε ιδιαίτερους ελέγχους, ως δείγματα (π.χ. μία παρτίδα με δεξιά παπούτσια και μετά από λίγο καιρό τα αντίστοιχα αριστερά) είτε παρακάμπτοντας τους απαραίτητους τελωνειακούς ελέγχους, για τους οποίους η χώρα μας ωστόσο είναι εξοπλισμένη ήδη με τα πιο σύγχρονα μέσα (π.χ. σκάννερ για κοντέινερς).

Το παρεμπόριο είναι προϊόν τεσσάρων βασικών συνιστωσών. Της μεγάλης προσφοράς που υπάρχει σε μαύρη εργασία από τα τεράστια μεταναστευρικά ρεύματα, της αδυναμίας ή και εσκεμμένης αδράνειας της πολιτείας στην ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος και της πολιτικής κάλυψης που η εγκληματική αυτή δραστηριότητα εισπράττει, άλλοτε στο όνομα του ψευδοανθρωπισμού που διακηρύττει η αριστερά και άλλοτε από μισθοφόρους προπαγανδιστές του τύπου και της πολιτικής. Η τέταρτη συνιστώσα συνεργίας στο τεράστιο αυτό πρόβλημα είναι η αδράνεια των μεγάλων εταιρειών που έχουν και το έννομο συμφέρον αλλά και την ισχύ να πολεμήσουν το φαινόμενο.

Οι χαμένοι και οι κερδισμένοι

Κερδισμένοι από το παρεμπόριο είναι:

  1. Οι εταιρείες και οι χώρες παραγωγής, όπως η Κίνα.
  2. Οι εταιρείες και τα φυσικά πρόσωπα που εισάγουν τα εμπορεύματα, όπως οι Κινεζικές και ελληνικές εταιρείες που διατηρούν αποθήκες διάθεσής τους στο κέντρο της Αθήνας.
  3. Οι διακινητές των εμπορευμάτων, κυρίως παράνομοι μικροπωλητές αλλά και μερικές εμπορικές επιχειρήσεις που αγοράζουν τα εμπορεύματα αυτά με εξευτελιστικό κόστος και χωρίς παραστατικά.
  4. Τα κυκλώματα προστασίας και εκμετάλλευσης των διακινητών (βλ. Νιγηριανή Μαφία).
  5. Οι εταιρείες με ισχυρά σήματα, που όπως φαίνεται διαφημίζονται από την διακίνηση των σημάτων τους μέσω των απομιμήσεων.
  6. Οι εργολάβοι του τύπου και της πολιτικής που προασπίζονται την διατήρηση του προβλήματος με πρόσχημα τον ανθρωπισμό.

Οι χαμένοι είναι:

  1. Το ελληνικό δημόσιο που στερείται όλων των φόρων και εισφορών που θα προέκυπταν από την νόμιμη διακίνηση αυτών των εμπορευμάτων.
  2. Τα ασφαλιστικά ταμεία που στερούνται των ασφαλιστικών εισφορών όσων δραστηριοποιούνται στον χώρο αυτό.
  3. Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις που υφίστανται τον αθέμιτο ανταγωνισμό στα προϊόντα τους αλλά και στον τρόπο του επιχειρείν, αφού εκείνοι υπόκεινται σε όλες τις εισφορές, τους φόρους αλλά και τους ελέγχους για την νομιμότητα των συναλλαγών τους.
  4. Η πολιτισμική εικόνα και ο τουρισμός της χώρας μας, αφού η ανάπτυξη του πλανοδίου εμπορίου, πόσο μάλλον όταν αυτό ειναι παράνομο, υποβαθμίζει ολόκληρες περιοχές και δη τουριστικά αξιοθέατα, όπου υπάρχει μεγάλη προσέλευση τουριστών. Η Αθήνα σε ώρες αιχμής αλλά και τις αργίες και τις ώρες εν γένει που οι νόμιμες εμπορικές αγορές είναι κλειστές δίνει την εικόνα «Καμπούλ» και όχι της πόλεως που γέννησε πολιτισμό και δημοκρατία και προ μερικών ετών φιλοξένησε Ολυμπιακούς Αγώνες.
  5. Ο Έλληνας πολίτης που προκαλείται από την ανισονομία που μαρτυρά η ασυλία της οποίας χαίρουν οι παράνομοι μικροπωλητές.
  6. Ο καταναλωτής που αγοράζει προϊόντα του παρεμπορίου, τα οποία είναι αμφιβόλου ποιότητος και συχνά επικίνδυνα για την υγεία.
  7. Όλοι όσοι είναι αντικείμενα εκμετάλλευσης του δικτύου διακινήσεως των συγκεκριμένων προϊόντων, από τα παιδιά που εργάζονται σε εργοστάσια της Ασίας και της Αφρικής, μέχρι τους παρανόμους μικροπωλητές, οι οποίοι λειτουργούν υπό καθεστώς «προστασίας» από τους μαφιόζους που έχουν εγκατασταθεί στην χώρα μας.

Η λύση

Η λύση για το παράνομο εμπόριο πρέπει να περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

  1. Αλλαγή του νομικού πλαισίου (Ν. 3731/2008) που ορίζει την δημοτική αστυνομία ως αποκλειστικό υπεύθυνο για την δίωξη του παρεμπρίου, και ενίσχυση του ρόλου του δημοτικού αστυνομικού με αμυντικό εξοπλισμό, έτσι ώστε να μπορεί πιο εύκολα να ασκεί τις αρμοδιότητες του ανακριτικού υπαλλήλου, με τις οποίες τον ενισχύει ο ήδη υπάρχων νόμος.
  2. Εφαρμογή των μέτρων που είχαν ισχύσει κατά την Ολυμπιάδα του 2004 πανελλαδικά.
  3. Εντατικούς ελέγχους στα εισαγόμενα προϊόντα, ακόμη και τα κοινότικα, για την περίπτωση που περιλαμβάνονται απομιμήσεις. Οι απομιμήσεις αποτελούν το 90% τουλάχιστον των διακινουμένων προϊόντων.
  4. Κατάσχεση και καταστροφή όλων των παρανόμως διακινουμένων προϊόντων.
  5. Μαζική καταστολή στις αγορές που δημιουργούνται από παρανόμους μικροπωλητές από ειδικά σώματα της αστυνομίας, αφού οι παράνομοι μικροπωλητές είναι συχνά επιθετικοί και προέρχονται από χώρες σε εμπόλεμο κατάσταση.
  6. Απέλαση όσων παρανόμων μικροπωλητών δεν διαθέτουν άδεια διαμονής, καθώς και όσων συλλαμβάνονται να διαπράττουν παράνομη πώληση κατ' εξακολούθηση.
  7. Ποινικοποίηση της αγοράς προϊόντων του παρεμπορίου και βαριά πρόστιμα τόσο σε απλούς πολίτες όσο και σε επιχειρήσεις που προμηθεύονται τα προϊόντα τους από αποθήκες παρανόμων εμπορευμάτων.
  8. Συντονισμένες εισβολές σε αποθήκες από μεικτά κλιμάκια του ΣΔΟΕ, της Δημοτικής Αστυνομίας και ειδικών μονάδων της ΕΛ.ΑΣ.
  9. Εκστρατεία ενημερώσεως των πολιτών για τις επιπτώσεις και τους κινδύνους που εγκυμονεί η αγορά των προϊόντων του παρεμπορίου.
  10. Ειδική τηλεφωνική γραμμή καταγγελιών για το συγκεκριμένο πρόβλημα, όπου πολίτες θα μπορούν να ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές, όταν διαπιστώνουν ότι διενεργείται παράνομο εμπόριο.

Τηλεοπτικές παρουσίες

Αναγνώστες

Από το Blogger.

Ποιο είναι το πρώτο προς επίλυση πρόβλημα στην Αττική;